-เอนทรีนี้ไร้ซึ่งสาระ- บ่นเรื่องเซวีน่า

สวัสดีค่ะ.... รู้สึกว่าบล็อกนี้จะเต็มไปด้วยเซวีน่า... ถ้าใครที่อ่านเอนทรีก่อนคงจะเข้าใจนะคะว่าเราตกอยู่ในห้วงเซวีน่าหนักมากตอนนี้ มากกว่าที่เคยเป็นตอนเด็ก ๆ เสียอีก รู้สึกแบบอัดอั้นไม่ไหวแล้วค่ะ จึงขอนำมาระบายลงในบล็อกนี้นะคะ.. (เตือนไว้ก่อนว่ายาวอีกแล้ว)




ตั้งแต่อ่านเล่ม 3 จบเป็นรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่อาจทราบได้ เรารู้สึกว่าสำหรับเราเซวีน่ามันจบแค่นั้น เรื่องที่ต่อมาเป็นเสมือนของแถม (หมายถึงเล่ม 4 และ 5) แต่ไม่ใช่ว่าไม่ชอบนะคะ ชอบมากเหมือนกัน เพราะฉากกุ๊กกิ๊กมันเยอะดี... ได้อมยิ้มตลอด

ไม่รู้ทำไมนะคะ พวกนักพากย์ที่เรามโนขึ้นมาเองว่าเขาพากย์ตัวนู้นตัวนี้ เราคิดจริงจังไปเองจริง ๆ ค่ะว่าเขาพากย์ตัวนั้น จนตอนนี้ฟังเพลงไหน ๆ ก็คิดไปว่าเป็นเพลงของตัวละครนั้นร้องเสียหมด เรื่องเพลงเนี่ย เราเปิดหาเพลงไปเรื่อย ๆ ก็เจอเพลงที่เป็นอิมเมจซองของตัวละครหลายตัวมาก ๆ เลยค่ะ แถมเพลงหลัง ๆ นี่พยายามเอาเพลงของนักพากย์ที่เรามโนมาเป็นอิมเมจซองด้วยค่ะ คิดดูว่าคลั่งขนาดไหน...

ตอนนี้ไม่ว่าจะฟังเพลงไหนที่ฮายามิน (ที่มโนว่าพากย์มอรีล) ร้อง เราก็จะคิดว่าเพลงนั้นมอรีลร้อง แล้วในคลังเพลงของเราเนี่ย เพลงที่ฮายามินร้องเยอะมาก ๆ คือเราฟังแทบไม่ได้เลยค่ะ เวลาเปิดแล้วน้ำตาจะไหล 5555 (ตอนพิมพ์นี่ก็รื้น ๆ แล้ว) ยิ่งแนวคาแรกเตอร์ที่เธอพากย์นิสัยเหมือนมอรีลเยอะมาก เพลงเพราะ ๆ ช้า ๆ ซึ้ง ๆ นี่เต็มไปหมดเลยค่ะ รู้สึกเหมือนจะเป็นบ้าไปแล้วจริง ๆ 55555

      ต่อมา เอนทรีก่อนเราไม่ได้เขียนชื่อนักพากย์เฟมีลใช่ไหมคะ... เฟมีลเป็นตัวละครตัวเดียวที่เราคิดชื่อนักพากย์ไม่ออกเลย เพราะเธอมีคุณสมบัติหลายอย่างมาก อีกทั้งนิสัยส่วนตัวยังเหมือนกับเรามาก ๆ (ตอนเด็กอ่านไม่ได้คิดอะไรหรอก พอโตมาแล้วอ่านอีกรอบอือ ทำไมเธอเหมือนฉันอย่างนี้....) คนนิสัยอย่างนี้นี่หาไม่ได้ง่ายนักหรอกนะคะ 5555 (หรือเราคิดไปเอง เพราะคนรอบตัวเราไม่มีคนแบบนี้เลยตั้งแต่เด็ก) ใจร้อน ขี้บ่น ชอบเดินเอง (สุดท้ายก็หลง) อีกทั้งรสนิยมเธอยังเหมือนเรามาก ๆ ... แต่เราไม่ได้เก่งขนาดเธอหรอกค่ะ 5555 และ นั่นแหละค่ะ ในเมื่อเราได้บอกไปว่าบุคลิกแบบนี้ไม่ได้หาได้ง่าย ๆ ดังนั้น คนที่เข้าใจตัวละครประเภทนี้และพากย์ได้อย่างสมบูรณ์แบบนั้นจะมีใครบ้าง...เราไม่เคยเจอตัวละครที่นิสัย บุคลิกแบบเฟมีลเลยจริง ๆ ในสื่อวงการอนิเมะของญี่ปุ่น เลยคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าใครจะมีพาวเวอร์ขนาดนั้น... แต่แล้วก็ปิ๊งชื่อหนึ่งค่ะ เมื่อพูดถึงพาวเวอร์เนี่ย ในเมื่อเฟมีลเป็นหญิงที่มีอิทธิพลที่สุดในเซวีน่า ก็ย่อมคู่ควรกับนักพากย์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการใช่ไหมล่ะคะ.... ใช่ค่ะ เธอคนนั้นก็คือ

เจ๊เจ็ด !!!

    สำหรับคนที่งง... เจ๊เจ็ดหมายถึง Mizuki Nana ค่ะ.. เธอเป็นนักพากย์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการพากย์และอนิซองในปัจจุบัน และ.... เหตุผลของเราไม่ใช่แค่นั้นค่ะ ถ้าหากใครเคยตามผลงานพากย์ของเธอมาบ้าง ก็จะรู้ว่าการพากย์ของเจ๊เจ็ดนั้นไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ บางคนอาจจะแยกไม่ออกนะคะ ขออนุญาตยกตัวอย่างนักพากย์ที่เก่งสุดยอดอีกหนึ่งคนในสายตาเรานะคะ คือคุณ Kaji Yuki ที่ผลงานพากย์เยอะมากเช่นกัน และโด่งดังมากเนื่องจากพากย์ตัวละครเอกหลายตัว... ถามว่าทำไม ? เขาพากย์ตัวละครแต่ละตัวไม่เหมือนกันเลย... และเข้าถึงบทบาทราวกับเป็นตัวละครนั้นจริง ๆ แบบห่างชั้นกับนักพากย์คนอื่นหลาย ๆ คน ถ้ายังไม่เห็นภาพพอ เราขอเสนอ Sakamaki Kanato ค่ะ... เราไม่คิดว่าจะมีคนที่เสียงเข้ากับคานาโตะ และแสดงเป็นคานาโตะได้ดีไปกว่าคาจิซังอีกแล้ว ถ้าคนที่ไม่ได้ตามนักพากย์และไม่ได้สนใจกับเสียงพากย์มากนักอาจจะไม่ค่อยเข้าใจนะคะ ขออภัยด้วยจริง ๆ ค่ะ...

สรุปก็คือ เราเซตติงไปเองเรียบร้อยว่าคนที่พากย์เฟมีลคือเจ๊เจ็ด จึงได้ทำการหาคาราซองของเฟมีลอย่างบ้าคลั่ง เนื่องจากเพลงที่เจ๊เจ็ดร้องมีเยอะมาก ๆ จึง...หาเจออยู่เพลงเดียว

Synchrogazer ค่ะ....

เพลงนี้เนื้อเพลงเข้ากับเฟมีลมาก ๆ ... แต่ทว่า... ทำนองและดนตรีมันไม่ใช่เลย.... เลยตกไปค่ะ

แม้ว่าเราจะไม่ได้แก้ในเอนทรีก่อนว่าคนพากย์ลอลินกับเจ้าหญิงออโรร่าเป็นคนละคนกัน ก็ขอแจงตรงนี้เลยนะคะ

ลอลิน : Makino Yui
เจ้าหญิงออโรร่า : Tamura Yukari

ถามว่าเหตุใด.. เพราะลอลินคือร่างแปลงของเจ้าหญิงออโรร่าค่ะ

เอาล่ะ กลับไปที่เฟมีลอีกครั้ง เราเคยคิดนะคะว่าจะเอาเสียง Uchida Maaya มาเป็นเสียงของเฟมีล เพราะเสียงเธออิมเมจมันให้ดี แต่ก็ตกไปเพราะไม่มีพลังพอค่ะ แล้วจริง ๆ ก่อนที่เราจะหาคาราซองของเฟมีลนั้นเราก็ได้เจอคาราซองของลอลินค่ะ เป็นเพลงที่นักพากย์เล่นเปียโนด้วยตัวเอง ทำให้เรานึกถึงเจ้าหญิงออโรร่า เลยมโนไปว่าเพลงนั้นคือเจ้าหญิงออโรร่าร้องให้ดราฟในร่างของลอลิน เพลงนั้นก็คือ Dare yori Suki nanoni ที่โคฟเวอร์โดยซาคุมะ มายุค่ะ เหตุนี้จึงคิดว่าให้นักพากย์ลอลินกับเจ้าหญิงออโรร่าเป็นคนละคนกันดีกว่า พาวเวอร์เสียงต่างกันด้วยค่ะ (Makino Yui เป็นนักร้องที่เราคิดว่าเสียงเพราะน่ารักที่สุดในโลก น่าทะนุถนอม แต่ Tamura Yukari เสียงใส มีพลังน่าเกรงขาม เป็นเหมือนเจ้าหญิงมากกว่า) ตอนเราอ่านนิยายแล้วคิดว่ายูคารินร้องเพลงตอนที่เจ้าหญิงออโรร่าปลุกดราฟ เราก็น้ำตาจะไหลแล้วค่ะ

ต่อมา เกี่ยวกับไมล์ ตั้งแต่เรามโนว่ามาโมะเป็นนักพากย์ของเขา จึงไปหาเพลงมาค่ะ แล้วก็เจอค่ะ เป็นเพลงที่เหมาะกับไมล์มาก ๆ แต่เป็นอีกด้านของด้านปกติของเขา ซึ่งทุกคนจะได้เจอในเล่ม 4 เท่านั้น (ตอนนี้กำลังแปล เลยขออุบไว้ก่อนนะคะ..) เราคิดว่าเสียงของมาโมะเหมาะกับไมล์มาก ๆ เวลาเราฟังเพลงนี้จะนึกถึงไมล์เสมอเลยค่ะ บางครั้งมันก็จุกจนน้ำตาจะไหล 55555 (บอกแล้วไงคะว่าคลั่งมาก...)

ต่อมาที่พระเอกของเราค่ะ อย่างที่เราบอกไปในเอนทรีก่อนว่า ไม่มีใครเหมาะกับบทลีโอไปมากกว่าโอโนะดีหรือ Ono Daisuke แล้วล่ะค่ะ ยิ่งเราคิดก็รู้สึกว่าเป็นคนอื่นไปไม่ได้ (แต่ขอแง้มไว้นิดนึงนะคะว่า ท่านดัสค์ ที่แม้จะดูเหมือนลีโอมากในตอนแรก แต่จริง ๆ ไม่เหมือนเลยสักนิด เราได้มโนเป็นคุณ Sakurai Takahiro ค่ะ นักพากย์เดรกเกอร์ไว้จบเซวีน่าฟีเวอร์ก่อนเนอะแล้วจะเขียน 55555 คิดไว้หลายคนแล้วเหมือนกัน)

บางทีเราก็สงสัยนะ ว่าทำไมเฟมีลถึงโชคดีขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่เราเองก็นิสัยเหมือนเธอนะ แต่ทำไมไม่เห็นมีคนมาล้อมหน้าล้อมหลังเหมือนเธอบ้าง... เธอมีเพื่อนมีคนรักมากมาย แต่มองมาที่ตัวเองแล้วแบบ สังเวชน่ะค่ะ 5555555555555555 บางครั้งเราก็อยากเป็นคนอ่านช้า ๆ ให้ตกอยู่ในห้วงเวลาที่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้ยาวนาน.. ไม่มีวันสิ้นสุด ถ้าถามว่าสมมติว่าได้เลือกไปจักรวาลของเรื่องแต่งสักเรื่องหนึ่งแล้วเป็นใคร เราตอบได้เต็มปากเลยจริง ๆ ว่าขอเป็นเฟมีลเรื่องเซวีน่า เพราะเราไม่รู้สึกว่าเธอมีตัวตนที่ต่างจากตัวเรามากนัก ถ้าเราไปอย่างที่ตัวเรายังเป็นตัวเรา เราคิดว่าเหตุการณ์ต่าง ๆ ก็จะยังเกิดขึ้นตามเดิม.. สิ่งที่เราอิจฉาเธอมากที่สุด เฟมีล... คือการที่เธอมีคนรักมากมาย ถ้าหากคนเรามีทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ขาดคนที่เรารักและรักเรา อยู่ให้ตายอย่างไรก็ไม่ความสุข...

อยากเพ้อถึงความฝันส่วนตัวของเราเล็กน้อย เราฝันอยากจะมีคู่ที่ดีค่ะ ผู้หญิงเกือบทุกคนต่างก็หวังเรื่องนี้กันทั้งนั้น แต่จะมีสักกี่คนที่ไปถึงฝั่งฝัน.. เราได้ใช้สรรพนามเรียกเขาว่า "เจ้าชาย" ค่ะ เราเองก็รู้ดีว่าในโลกแห่งความเป็นจริงนี้ไม่มีเจ้าชายขี่ม้าขาวมารับเราหรอก มันไม่มีทางเกิดขึ้น แต่อย่างไรผู้หญิงเราก็อดฝันไม่ได้ใช่ไหมคะ... แม้ว่าเขาจะไม่ได้ขี่ม้าขาวมาช่วยเรา แต่เขาต้องเป็นคนที่เราสามารถพึ่งเขาได้ และเขาก็พึ่งพาเราได้ ช่วยเหลือเกื้อกูลเติมเต็มสิ่งที่ขาดไปให้กันและกัน คู่ของเฟมีลและลีโอสามารถแสดงสิ่งนั้นให้ผู้อ่านได้เห็นและเข้าใจค่ะ ว่าคู่แท้จริง ๆ ที่อยู่ในอุดมคติเป็นแบบไหน เวลาเฟมีลต้องการความช่วยเหลือไม่มีครั้งไหนที่ลีโอจะไม่มาช่วย เราที่เป็นผู้เฝ้ามองก็ได้แต่ยิ้มและเอ็นดูพวกเขาทั้งสอง การมีเจ้าชายขี่ม้าขาวมารับ ไม่ได้หมายความตรงตัว แต่หมายถึงสิ่งที่ลีโอได้ทำกับเฟมีลนั่นเองค่ะ นั่นคือสิ่งที่ผู้หญิงทุกคนใฝ่ฝันค่ะ ซึ่ง.... มันก็ได้แต่อยู่ในความฝันจริง ๆ ช่างน่าเศร้านะคะ..

ระหว่างรอโกลดาโน่ส่งมาถึงอย่างร้อนใจ ก็ได้อ่านเซวีน่าไปร้องไห้ไปค่ะ นี่ร้องไห้เกือบทุกฉากที่สะเทือนอารมณ์เลยค่ะ ไม่ว่าจะฉากฮา ซึ้ง เศร้า โรแมนติก มันทำให้เรารู้สึกผูกพันกับเรื่องนี้จริง ๆ ยากมาก ๆ ค่ะการที่จะเข้าถึงจิตใจของผู้อ่านเป็นหมื่นแสนคนได้อย่างนี้ พี่กัลคือสุดยอดนักเขียนนิยายในดวงใจเราเลยจริง ๆ ค่ะ