Poem
เขียนไว้เมื่อปี 2017 ค่ะ มิได้ถูกหลักไปเสียหมด เขียนเพื่อความบันเทิงเพียงเท่านั้น
ยามหนึ่งในไตรทิพย์
อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑
กาลหนึ่งณเทวา นิมิตราสุรางค์สรวล
ธาราระบำมวล คคนางค์ลลีลา
โกสุมและพฤกษา ละไมหน้าอโศกา
มานพฤเมธา มิอาจเยื้องสุราลัย
เฝ้ามองจันทรา
วิชชุมมาลาฉันท์ ๘
ดวงดาราพราว พร่างสกาวแสง
อัสดงแปลง เป็นประภาจันทร์
ถึงเพลาค่ำ ดาวพร่ำสากัลย์
โอศศิขัณฑ์ เจ้าช่างแสนไกล
Comments
Post a Comment